پليمريزاسيون و شبکه‌ای کردن (Crosslinking) و کاهش وزن مولکولی مواد پليمري

در هنگام تابش‌دهی، در اثر ایجاد رادیکال‌های آزاد بر روی ساختار مونومر و پلیمرهای مختلف، هر دوی واکنش‌های گسست زنجیر و ایجاد پیوند عرضی اتفاق می‌افتد که بسته به شرایط یکی از واکنش‌های یاد شده می‌تواند غالب باشد. از عوامل مؤثر در این فرآیند می‌توان به شدت تابش‌دهی، نوع پلیمر، فاز تابش‌دهی شده و عوامل شیمیایی اشاره کرد. از این فرآیند برای اصلاح ساختار بسیاری از پلیمرها استفاده شده و پژوهش‌های زیادی در این زمینه در دنیا در حال انجام است. از نتایج این پژوهش‌ها در بعد صنعتی تاکنون استفاده های زیادی شده است. برای مثال از واکنش ایجاد اتصالات عرضی بین پلیمرها با پرتودهی الکترون برای افزایش طول عمر و مقاوم‌سازی لاستیک خودروها، ساخت پلاستيک‌هاي ضد آتش، افزایش مقاومت پلاستیک‌ها نسبت به اشعه خورشید، تولید هیدروژل‌های پوشش دهنده زخم، تولید سوپرجاذب‌های کشاورزی و … استفاده می‌شود. همچنین از واکنش کاهش وزن مولکولی پلیمرها با استفاده از پرتودهی الکترون برای تولید کودهای گیاهی، افزایش بازدهی خوراک دام و طیور، تولید برخی مکمل‌های خوراکی حیوانات و انسان و … استفاده می‌شود.